Kiedy wypadek jest wypadkiem przy pracy?

Zgodnie z definicją ustawy wypadkowej, aby zakwalifikować zdarzenie jako wypadek przy pracy muszą być spełnione łącznie następujące przesłanki:

Bez tytułu

Brak jednej z w/w uniemożliwia uznania zdarzenia jako wypadku przy pracy. Wymienione przesłanki są pojęciami „nieostrymi”, tak więc należałoby je rozszerzyć.

Przez (1) nagłość należy rozumieć zdarzenie trwające ułamek sekundy, krótką chwilę, jednak w praktyce przyjmuje się mniej kategoryczną ocenę nagłości zdarzenia.

Zgodnie z orzeczeniem Trybunału Ubezpieczeń Społecznych TR III 149/58, OSPiKA 1960, nr 3, poz. 63

„Nie odbiera zdarzeniu znamienia nagłości nie jednorazowe działanie przyczyny zewnętrznej, lecz trwające przez okres nie przekraczający trwania dniówki roboczej” .

Posiłkując się przykładem: Jeżeli pracownik na wskutek wydzielających się podczas zmiany roboczej oparów, omdlał – będzie traktowane jako zdarzenie nagłe.

(2) Przyczyną zewnętrzną w ogólnym pojęciu jest to każdy czynnik, który pochodzi spoza organizmu człowieka. Nie będzie stanowiło przyczyny zewnętrznej zatem samoistne schorzenie lub wada organizmu pracownika, niezależnie od tego czy pracownik o niej wiedział czy też nie.
Przyczynami zewnętrznym będą np.:
– działanie zbyt wysokich lub niskich temperatur (oparzenia, odmrożenia);
– działanie energii elektrycznej (porażenia, oparzenia);
– działanie elementów: ruchomych, ostrych, wystających;
– występowanie powierzchni mogących spowodować upadek;
– występowanie różnicy poziomów;
– pobicie pracownika (ale nie zwykła bojka).

(3) Powodująca uraz bądź śmierć. Wypadki przy pracy możemy podzielić na :

Wypadek lekki – skręcenia, złamania, potłuczenia.

Wypadek ciężki - wypadek, w wyniku którego nastąpiło ciężkie uszkodzenie ciała, takie jak: utrata wzroku, słuchu, mowy, zdolności rozrodczej lub inne uszkodzenie ciała albo rozstrój zdrowia, naruszające podstawowe funkcje organizmu, a także choroba nieuleczalna lub zagrażająca życiu, trwała choroba psychiczna, całkowita lub częściowa niezdolność do pracy w zawodzie albo trwałe, istotne zeszpecenie lub zniekształcenie ciała.

Wypadek śmiertelny – uważa się wypadek, w wyniku którego nastąpiła śmierć w okresie nieprzekraczającym 6 miesięcy od dnia wypadku.

Wypadek zbiorowy – wypadek, któremu w wyniku tego samego zdarzenia uległy co najmniej dwie osoby.

Oraz (4) posiadające związek z pracą , czyli:

– podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych,
– podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia,
– w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy między siedzibą pracodawcy, a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.

Odrębną kategorią prawną stanowią wypadki traktowane na równi z wypadkiem przy pracy oraz wypadki w drodze do i z pracy.

Wypadek, traktowany na równi  z wypadkiem przy pracy w zakresie uprawnień do świadczeń określonych w ustawie, traktuje się wypadek, któremu pracownik uległ:

– w czasie podróży służbowej w okolicznościach innych niż określone wyżej, chyba że wypadek spowodowany został postępowaniem pracownika, które nie pozostaje w związku z wykonywaniem powierzonych mu zadań;
– podczas szkolenia w zakresie powszechnej samoobrony;
– przy wykonywaniu zadań zleconych przez działające u pracodawcy organizacje związkowe.

Za wypadek w drodze do pracy lub z pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, które nastąpiło w drodze do lub z miejsca wykonywania zatrudnienia, jeżeli droga ta była najkrótsza i nie została przerwana. Jednakże uważa się, że wypadek nastąpił w drodze do pracy lub z pracy, mimo że droga została przerwana, jeżeli przerwa była życiowo uzasadniona i jej czas nie przekraczał granic potrzeby, a także wówczas, gdy droga, nie będąc drogą najkrótszą, była dla ubezpieczonego, ze względów komunikacyjnych, najdogodniejsza.

W praktyce często trudności sprawia rozgraniczenie tych kategorii prawnych – wypadku w pracy, a wypadku w drodze do pracy. Zwłaszcza w razie wykonywania takich zawodów jak : kierowca, przedstawiciel handlowy, jeżeli pracownik również w prywatnym zakresie porusza się samochodem. Pomocne jest tutaj kryterium czasu pracy, które zgodnie z art. 128 § 1 k.p. czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy.

Czy kierowca, który sprzed własnego domu jedzie do pierwszego miejsca wykonania obowiązków znajduje się w drodze do pracy, czy już w pracy?

Podany przykład tylko sygnalizuje , jakiego typu problemy niesie praktyka w zakresie rozgraniczania tego typu zdarzeń wypadkowych.

 

Jakie obowiązki ciążą  na pracodawcy, osobie kierującej pracownikami w przypadku wypadku w pracy?
W jakim terminie, kto oraz w jakiej formie ma obowiązek poinformować o wypadku Państwową Inspekcję Pracy i Prokuraturę?
Jakie są zadania komisji wypadkowej?
Jak wygląda procedura wypadkowa oraz jakie obowiązki ma komisja wypadkowa?
W jakim terminie należy przygotować dokumentację wypadkową?
Czy zawsze zdarzenie będzie uznane jako wypadek przy pracy?
Czy zawiadomienie w formie wiadomości e-mail o wypadku będzie dopełnieniem obowiązku wynikającego z  art. 234 § 2 k.p.?
Jakie świadczenia przysługują poszkodowanemu pracownikowi?
 

Zapraszamy do współpracy.

Komentowanie jest wyłączone

  • Chcę otrzymywać Newslettera